Gemeenten moeten vuurwerk beperken

03 Januari 2008 | drie reacties

Onderstaand artikel schreef ik samen met Arno Bonte. Het verscheen 2 januari in de NRC, en 3 januari in NRC.next

De populariteit van vuurwerk neemt elk jaar toe. We hebben het nieuwe jaar ingeluid met 200.000.000 knallen. Dat zijn er meer dan honderd per inwoner. Een groei van vijf procent ten opzichte van vorig jaar en een verdubbeling ten opzichte van tien jaar geleden. Het toont aan dat de vuurwerktraditie voor veel mensen een belangrijk onderdeel van de nieuwjaarsviering is.

Aan het steeds massalere gebruik van vuurwerk kleven echter drie grote bezwaren. Allereerst de toenemende luchtvervuiling. In stedelijke gebieden vullen de straten zich jaarlijks met donkere roetwolken. Dat is onaangenaam, maar ook erg ongezond. In Rotterdam en Den Haag was de luchtverontreiniging in de eerste uren van het nieuwe jaar achttien keer zo hoog als op een gewone dag. Dat is twaalf keer boven de wettelijke norm. Op elke andere dag zou voor zo'n situatie de hoogste alarmfase van kracht zijn en iedereen ten strengste worden ontraden zich buiten de deur te begeven.

Ook neemt de geluidsoverlast steeds grotere vormen aan. Er wordt meer geknald en de knallen worden steeds harder. Natuurlijk, knallen horen bij Oud en Nieuw. Maar gedurende de hele oudejaarsdag en vaak ook al in de dagen daarvoor, lijkt de stad veranderd in een oorlogsgebied. Dieren raken gestresst en ook veel mensen voelen zich er niet prettig bij.

Ten slotte zit er ook in het aanstal vuurwerkslachtoffers een stijgende trend. Dit jaar zijn er weer meer mensen gewondgeraakt dan vorig jaar. De belangrijkste oorzaak is het steeds zwaardere vuurwerk dat gebruikt wordt en het ondeskundig of onverantwoord gebruik. Onder de slachtoffers zijn veel kinderen en meer dan de helft van de getroffenen is een toeschouwer of voorbijganger.

De vuurwerktraditie dreigt dus aan zijn eigen succes ten onder te gaan. Wat te doen? Een vuurwerkloze jaarwisseling is geen optie. Daarmee ontdoe je Oud en Nieuw van een populair gebruik. Doorgaan op de weg van toenemend vuurwerkgebruik, is echter ook onwenselijk. De extreme geluidsoverlast en de deken van smog die zich over het land uitspreidt, vermindert voor een grote groep mensen in ernstige mate het plezier van de nieuwjaarsviering. Slachtoffers die letselschade oplopen, ondervinden daar vaak zelfs de rest van hun leven de vervelende gevolgen van.

De oplossing is een drastische inperking van het vuurwerkgebruik. Vuurwerk op zich is niet het probleem, maar wel de massaliteit waarmee het wordt afgestoken. En omdat het overál mag, kan niemand zich aan de nadelige effecten ervan onttrekken. Regulerend ingrijpen van de overheid is dus gewenst.

Maar hoe krijg je een vermindering van het vuurwerkgebruik voor elkaar? In plaats van ieder voor zich, zouden er meer centrale vuurwerkshows moeten komen. Dat is veiliger en je vermindert er de vervuiling en geluidsoverlast mee. Gemeenten zouden zulke vuurwerkshows kunnen faciliteren of zelf kunnen organiseren. Daarnaast zouden ze een ontmoedigingsbeleid kunnen voeren door voortaan nog slechts enkele plekken beschikbaar te stellen voor het afsteken van consumentenvuurwerk. De landelijke overheid zou een milieuheffing op vuurwerk in kunnen stellen en het quotum van het maximale vuurwerkgewicht per persoon (nu tien kilo) geleidelijk kunnen verlagen.

Met die maatregelen wordt het probleem een stuk verkleind. Het individuele vuurwerkgebruik zal naar verwachting met twintig à dertig procent worden teruggedrongen. De smog zal minder giftig zijn en de geluidsoverlast zal afnemen. Maar het probleem wordt er maar gedeeltelijk mee opgelost. De enige echt effectieve maatregel is het instellen van een volledig verbod op het afsteken van consumentenvuurwerk. Of beter gezegd: het schrappen van de uitzondering op het vuurwerkbesluit. In plaats van 364 dagen per jaar, wordt het verbod op het afsteken van consumentenvuurwerk dan 365 dagen per jaar van kracht.

Afsteken van vuurwerk is dan alleen nog toegestaan voor professionals die een show verzorgen voor een groot publiek. Net zoals dat in de meeste andere landen is geregeld. Je voorkomt daarmee jaarlijks honderden vuurwerkslachtoffers en je maakt het gezonder en prettiger om met Oud en Nieuw de straat op te gaan.

Natuurlijk zal het voor veel mensen even wennen zijn als ze zelf geen vuurwerk meer mogen afsteken. Het wedstrijdje 'wie heeft de hardste knal', zal tot het verleden gaan behoren. Maar daarvoor in de plaats komt een spectaculaire vuurwerkshow waar iedereen van kan genieten. Je kan de buren voortaan op straat een goed nieuw jaar wensen, zonder naar binnen gejaagd te worden door gevaarlijke knallen of kruitdamp. En je hoeft je geen zorgen te maken of je in het nieuwe jaar een vinger of een oog moet missen. Oud en Nieuw zal er alleen maar leuker op worden.

reacties:

Drs. Boem

03 Januari 2008

Rustig stukje en goed leesbaar. Ik zie een mogelijkheid voor vuurwerk-clubs, verenigingen van liefhebbers van pyrotechniek. Die net zoals zendamateurs werken met een vergunningstelsel.

Bettie van Alkemade

04 Januari 2008 (URL)

Helemaal me eens, zie mijn log met de titel vuurwerkgekte.

gertjan wiersma

12 Januari 2009

ik ondersteun de actie waarin is gesteld dat vuurwerk alleen door bevoegden moet worden afgestoken.
- adres verwijderd, dat was vast de bedoeling niet -

reageer:


  
Persoonlijke info onthouden?

/

Om geautomatiseerde spam (vermomd als reacties te voorkomen) moet je deze simpele vraag beantwoorden. Excuses voor het ongemak.
 



Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

David Rietveld?

Ik ben David Rietveld en dit is mijn weblog. Sinds 2002 is hier veel te lezen en te lachen over Den Haag, GroenLinks, mijzelf en nog veel meer. Sinds april 2006 zit ik voor GroenLinks in de Haagse gemeenteraad. Ik heb o.a. de portefeuilles Veiligheid, Financiën, Sport, Cultuur en Citymarketing. Ik ben ook voorzitter van de Rekeningencommissie.

David Rietveld presenteert


Fispr staat voor fingerspitzenprognose: peilen op basis van gevoel. Rijkelijk voorzien van scherpe analyses en humorvolle commentaren.



Deze parodie op Nederland tegen slecht weer trok in het voorjaar van 2006 veel bekijks. Het was toen een exacte kopie van de site. Lees vooral de veel gestelde vragen.



Toen het CDA een website de lucht in deed om aan te geven waar coffeeshops in de buurt van scholen zaten, maakten Koen Martens en ik dankbaar gebruik van dezelfde databse. Alleen haalden we de scholen weg, waardoor de coffeeshops overbleven. Jammer genoge bleken de CDA-leden geen goede bron op het gebied van coffeeshops.



Hier valt nu een opiniestuk te lezen dat begin 2008 in de Volkskrant verscheen. Als het thema weer actueel wordt - en dat kan elk moment gebeuren - ga ik er misschien wat meer mee doen.



Elke keer opnieuw zoeken naar programma's, feiten en cijfers over Haagse lokale politiek? Natuurlijk niet: alles staat gewoon in dit archief! Verplichte kost voor liefhebbers van verkiezingsuitslagen.



Reisverslag van een 7-weekse rondreis door Zuid India.



Reisverslag van een 6-weekse rondreis door Indonesië.



Toen de film van Wilders maar uitbleef, besloot ik al het nieuws over deze onuitgebrachte film maar te gaan verzamelen.



Den Haag moet weer de hoofdstad van Nederland worden. Heel logisch. Arnoud Boer brengt de Nederlandstalige versie, op davidrietveld.nl is dit pleidooi in het Engels te lezen.



Wilders diende een motie van wantrouwen in tegen twee bewindslieden omdat ze een dubbele nationaliteit hadden. Reden genoeg om een publieke motie van wantrouwen tegen Wilders c.s. in te dienen.



Wilders stapte in 2004 uit de VVD vanwege een 10-puntenplan. Als service aan zoekende politici maakte ik een 10-puntenplan generator.



Toen het er even op leek dat Nederland zijn burgemeester zou kunnen gaan kiezen twijfelde ik geen moment en stelde me kandidaat. Het bleef bij een campagne, want het feest ging niet door.



Op haa.gs is nu nog niets, maar het kan van alles worden.