vorige | overzicht | volgende

29/07/02 | Plan plan

Rustig aan dus. Niet alleen tekenend voor het algemene tempo in Indonesië, maar ook nog eens een goed advies i.v.m. de hitte. Plan plan dus, de afgelopen dagen.

Vroeg in de avond vandaag zijn we teruggekomen uit Solo, ook wel bekend als Surakarta.
Eigenlijk wilden we onderweg nog uit de trein stappen om bij Prambanan het evenzogenaamde tempelcomplex te bezoeken. Echter, we zaten in de laatste trein: die van vijf uur uit Yogya. op de een of andere manier rijden treinen hier of 's nachts, of overdag.

Maar ja, zou je denken, waarom dan geen treintje eerder gepakt?
Dat kwam omdat we de avond daarvoor nogal laat in bed lagen. De avond begon niet anders dan andere avonden: gewoon ergens eten. In dit geval in een restaurantje waar ook nog live-muziek was aangekondigd.
Voorgaande ervaringen met live-muziek in Ubud en Lovina waren niet zo spectaculair. Slechte tot matige cover-bands, met ook nog eens een hoog volume. Verbazing zus toen het hier een zeskoppige band betrof met twee gitaren, viool, bas, persussie en zang. En dan ook nog beginnen met Besamé Mucho.

Blij verrast bleven we nog even kaarten (we spelen al een hele tijd het oerhollandse 'pesten'. Caio staat ver vooraan, maar voorlopig blijven we nog vrienden), en gaandeweg waren we zo enthousiast geworden dat we besloten het verdere nachtleven van Yogya te verkennen.
Navraag leerde dat we daarvoor toch echt een taxi moesten nemen, een paar kilometer verderop. Daar zouden de leukste en mooiste clubs zitten.
Dat viel nogal tegen. Nu hebben we slechts twee clubs bezocht, maar beiden kenmerkten zich door veel te harde livemuziek en hoge prijzen. En dan niet relatief hoog, maar gewoon hoog. En u weet: saya orang Belanda, dus hoge prijzen, da's niks.

Snel weer in de taxi en maar weer terug naar het hotel. Eerst nog even wat water halen bij de 'Circle-K', een Amerikaanse winkelketen die 24 uur per dag open is.
Dat bleek bij aankomst reden te zijn voor o.a. de band waarvan we eerder juist wel hadden genoten op straat verder te spelen. Veel indonesische jongeren, gelardeerd met een aantal toeristen. Heel gezellig.

Om kort te gaan: de volgende dag was de ochtend al middag geworden. Plan plan naar de trein en dat was dus de laatste. Geen tempel, en dus maar wat door Solo gelopen. Op zoek naar een hotel kwamen we bij een hotel met de naam 'klein maar dapper'. Het bleek nog geheel in artd-deco stijl te zijn: deuren, kozijnen, bedden, nachtkastjes. Heel mooi, maar we kozen toch voor een nder hotel.

De volgende dag -inmiddels is het alweer vandaag- zijn we langs René geweest. Dat is de vader van een ex-vriendin van mij, die heeft besloten hier te gaan wonen. Midden in de kampong -en dat is iets anders dan de stad, heeft hij een aantal stukken grond gekocht. Daar laat hij -plan plan- een aantal huisjes bouwen en het zijne steeds iets ruimer maken.
Daar onder de boom lekker gegeten en kort van gedachten gewisseld.

Die gedachtenwisseling heeft er onder andere toe geleid dat ik de afsluiting van het vorige verhaal iets moet bijstellen. Ik zei daar dat Indonesië niet radicaliseert. Ik denk dat ik moet zeggen: nog niet.
Veel zal afhangen van de volgende verkizeingen in 2004. Houdt de PDI (de partij van Megawati Sukarnoputri) een fors aandeel, dan zal het niet gebeuren. Wint Golkar (de partij van voormalig president Suharto), dan weet ik niet wat er gaat gebeuren. Wint één van de islamitische partijen, dan is er -nog wel afhankelijk van welke partij precies wint- een kans dat het radicaliseert.
Uit het gesprek met René trof me het meest dat ook de openbare scholen hier (of althans in Solo) uitsluitend het Islamitische geloof propageren. Terwijl Indonesië toch een seculiere staat is.

Maar goed. Ik vind het wel weer mooi geweest. Ik ga afsluiten en nog even kijken welke strapatsen (leden van) 'ons' nieuwe kabinet heeft uitgehaald. Tsjongejongejonge wat is dat een treurige toestand zeg. Een fractievoorzitter die niet interrumpeert, maar wel manchetknopen uitdeelt. Een minister die naar willekeur zijn ambtenaren wil ontslaan. En dan heb ik het nog niet eens over het beleid. Gatverdamme, ik ga snel weer terug naar de vakantie.

vorige | overzicht | volgende