Saya orang Belanda: ik ben een Hollander.
Niet alleen de eerste zin in het Bahasa Indonesia die ik wist te produceren, maar ook nog eens een waarheid als een koe. Hollanders zijn erg op het geld, dat is wereldwijd bekend. En de zinsnede "kijke, kijke, nie kope" is ook hier op Bali een gevleugelde uitdrukking.
En nu valt dat wat mij betreft wel mee: ik kijk niet zoveel, en koop net zo weinig. Toch zit ik wel weer de hele tijd op geld te letten.

Maar goed, eerst even wat anders. Eerder vertelde ik dat ik een auto ging huren om gedrieën (Caio, Machteld en ik) Bali rond te reizen. Dat is gebeurd, en gisteren en vandaag heb ik me dus in het Indonesische verkeer begeven. Dat viel reuze mee, zeker na de ervaringen in India. Wel links rijden natuurlijk, maar dat is niet zo heel moeilijk. Behalve als je een druk kruispunt overmoet: dan kijk je toch steeds de verkeerde kant op.

Gisteren kwamen we aan in Ubud, dat is ten noorden van Kuta. Een heerlijke bungalow geboekt, met een badkamer met tuin, en een fantastische veranda waar het goed bintang drinken is. Vlak daarvoor hebben we het 'Monkey Forest' bezocht. Dat is een stuk bos waar een aantal apenfamilies wonen. tamme apen, dus je kunt ze voeren en ze komen naar je toe. Toen ik even ging zitten om wat uit te rusten vloog er eentje heel amicaal om mijn hals. Toen was voor mij de lol eraf.
We zijn toch maar even gebleven om een ceremonie te bekijken. Heel veel vrouwen waren naar het park gekomen om rondom een hele oude boom allerlei eten en wierook te offeren ter verering van alle dieren. De dieren in het park -de apen dus, maar ook een aantal honden- hadden weinig respect: de aangeboden offers werden snel weggesnaaid. Wat weer tot hilariteit bij de offeraars leidde.

Vandaag hadden we een drukke dag gepland, en ook uitgevoerd. Eerst naar de Elephant Cave, een oeroude (11e eeuw) rotstempel. Dat is dus gewoon weer iets waar je in een prachtige omgeving staat te kijken naar iets dat zo oud is dat je het niet goed kan bevatten.
Vlak daarvoor was er nog iets leuks gebeurd: de gehuurde auto werd door ons -als altijd- goed afgesloten. Ditmaal helaas met de sleutels erin. Ik voelde me wel even heel sukkelig, maar was er ook wel weer van overtuigd dat zulks vaker geschiedde, en dat dit type auto er vast wel iemand in de buurt was die wist hoe je de deur weer open kreeg. Caio opperde om dat toch maar wel even in overleg met de dienstdoende beveilingingsbeambte te doen, omdat het anders verdacht veel op een inbraak zou lijken. Dat gedaan, en inmiddels hadden we de aandacht van verschillende omstanders getrokken. Het zag er eventjes hopeloos uit, maar toen kwam er iemand die eenzelfde type auto bezat, en het probleem voorhanden had gehad. Gewoon even het achterlicht er af schroeven, en dan kon je met je hand van binnenuit bij het achterportier.

Na de 'Caves' konden we dus gewoon weer in de auto stappen en doorrijden naar Gunung Kawi. Dat is een tempel in een dal, met een heilige bron. Ook weer indrukwekkend, en een nog prachtiger omgeving. De combinatie van stromend water, hier en daar een waterval, een bergdal, hoge vochtigheid en heel veel groen, en dat gelardeerd met 1000-jaar oude rotstempels staat garant voor mooie herinneringen.

Daarna snel door naar een andere heilige bron, waar met name de enorme hoeveelheid winkeltjes met toeristenartikelen in het oog sprong. Het moeten er meer dan honderd zijn geweest, die allemaal ongeveer hetzelfde verkochten. Ik heb niets gekocht, maar ik heb ook niet gekeken.

Aan het eind van de dag keken we nog wel even naar een verzameling sarcofagen in het archeologisch museum in Ubud. Zo'n 1500 tot 2000 jaar gelden werden mensen -van aanzien- begraven in uitgehoude stenen.

Toen was het wel weer mooi geweest, en zijn we -na even op de veranda te hebben gezeten- een lekker hapje wezen eten.
We reizen lekker door, en gaan morgen naar de oostkant van Bali.

Of het duur is, al dat reizen? Dat valt reuze mee. Ik merk wel dat ik nog niet zo gewend ben aan de euro. Voor het gemak rekenen we de roepia's toch maar direct om in guldens: dan weet je meteen waar je aan toe bent. En dat wil je toch wel weten, als orang Belanda.

vorige | overzicht | volgende