Bogor dus. Vroeger een buitenverblijf voor de Hollanders, omdat het hier toch altijd een paar graadjes koeler was. Dat geldt nu iets minder. Althans, de temperatuur van rond de dertig graden gaat vergezeld van een hoge luchtvochtigheid. Dat laatste wordt vooral veroorzaakt door veel regen.

Jammer zou je zeggen, maar dat valt wel mee. Vanmorgen regende het niet en zijn we de botanische tuinen hier gaan bezoeken. Dat ligt midden in het centrum van Bogor. Eigenlijk kun je beter zeggen: het is het centrum van Bogor. Rondom de tuinen is het een heksenketel van jewelste, maar binnenin een oase van rust. En het stond er allemaal lekker fris bij, dankzij de regenbui van gisteren.

Nu net op tijd het internetcafé ingedoken, want de dagelijkse regenbui heeft zich al met enig rommelend rumoer aangekondigd.
Net nog wel een hapje gegeten - dat hoort er bij. Leuk aan dit restaurant was dat er een gastenboek was waarin vanaf 1994 de verschillende buitenlandse gasten een verhaaltje achterlieten. Meestal bleef dat beperkt tot de constateringen dat het eten lekker was (danwel veel voor weinig - orang-orang Belanda!), en de mensen aardig. Slechts één keer drong de politieke situatie door in het boekje: de val van Suharto.

Nu zijn er ook onlusten, maar niet van die omvang om het onderhavige gastenboek te gebruiken. Op deze website kan het natuurlijk wel.

Ik weet niet hoe het er uit zag in de nederlandse kranten, maar het valt allemaal reuze mee.
Overmorgen eindigt de jaarlijkse sessie van het parlement. Dat is iets anders samengesteld dan in Nederland: hier wordt een deel gekozen, en is een (flink) deel van de zetels gereserveerd voor de politie en het leger, maar ook voor verschillende belangengroepen. De 'man op de straat', die ik wat dit aangaat met name via de Jakarta Post leer kennen, vindt het maar een verspilling van tijd, geld en moeite.
Toch staan er (ook) deze keer weer belangrijke thema's op het programma. Dat gaat over de positie van de centrale bank, en over de gewenste relatie van Indonesië met het IMF, maar meer in het (buitenlandse) oog springen natuurlijk de religieuze en constitutionele kwesties.

Om met het laatste te beginnen: het probleem is dat er een grondwet ligt uit 1945, die zich prima leent voor een dictatuur (of iets vrolijker: 'geleide democratie'), maar niet voor een democratie.
Sinds de val van Suharto is er flink gesleuteld aan de grondwet, maar niet altijd even consequent. Dat leidt tot allerlei misverstanden of (moedwillige) interpretatieverschillen. Zo menen diegenen die voor het in stand houden van de grondwet van 1945 zijn, dat de jaarlijkse sessie die nu aan de gang is feitelijk vorig jaar al uit de grondwet is geschrapt.
Door sommigen werden juist de interpretatieverschillen aangegrepen om de op stapel staande wijzigingen (direct gekozen president en parlement) te vertragen. En daar werden dus demonstraties tegen gehouden. Dat is hier wel nieuws, maar zeker geen schokkend nieuws, want de jaarlijkse sessies gaan al lange tijd gepaard met jaarlijkse demonstraties. Dit jaar is het juist extreem rustig: de beveiligingsbeamten klaagden in de krant dat ze het dit jaar erg saai vonden.

Hoe nu verder met de grondwet? Daar is een mooie oplossing voor bedacht: er komt een commissie die zich gaat buigen over de vraag wat de opdracht, het mandaat en de bevoegheid voor een nieuwe, constitutionele commissie wordt. Volgend jaar - inderdaad, tijdens de jaarlijkse sessie - wordt er dan besloten.

En de president en het parlement? De eerste wordt volgende keer zeer waarschijnlijk nog getrapt - dus via de jaarlijkse parlementaire sessie - gekozen. Hoe dat parlement er uit gaat zien is nog niet duidelijk: daarover wordt morgen, op de laatste dag gesproken en besloten. Ik schat in dat de belangengroepen er uit worden geknikkerd. De politie en het leger hebben hun plek vrijwillig opgegeven.

Dan de religieuze kwestie. Alle partijen zijn het er over eens dat aan de grondwet wordt toegvoegd dat Indonesië 'is based on one supreme god'. De drie grootste moslimpartijen pleiten ervoor dat daar aan wordt toegevoegd: 'with the obligation for followers to practice sharia'. Een zeer kleine middengroep heeft als tussenoplossing als toevoeging bedacht: 'with the obligation for adherents to practice their religion'.
Is dat ernstig? Getalsmatig niet: de zeer kleine middengroep beslaat zo'n 5%, de drie moslimpartijen niet meer dan 15% van de jaarlijkse sessie (getallen uit het hoofd en de losse hand). Bij een stemming zou het dus 'gewoon' worden waar iedereen het tenminste over eens is.

Dat zou morgen moeten gebeuren, met dien verstande dat men liever niet stemt over beide bovengenoemde kwesties. Hoe het dus precies gaat verlopen weet ik niet, maar dat zien we wel.

Overigens is het volgens mij makkelijker in Nederland op de hoogte te blijven van de politieke ontwikkelingen hier. Er is één engelstalige krant, en daarnaast interesseert het de meeste mensen niets tot zeer weinig. De scepsis over politiek is hier groter dan ze in Nederland ooit is geweest. Wel vergelijkbaar met India, denk ik.
Als buitenstaander zou ik voorzichtig willen stellen dat het hier toch wel meevalt. Het beweegt, zij het langzaam, de goede richting op. Dat kun je van Nederland en India niet zeggen.

Tot de volgende keer.

vorige | overzicht | volgende