De laatste keer berichtte ik dat we voornemens waren met de trein naar Bandung te reizen. Dat hebben we ook gedaan en het bracht ons meteen aan het piekeren: hoe ging dat liedje ook alweer? Veel verder dan 'Hallo Bandung, dit is Holland' kwamen we niet. En twijfelden eigenlijk of dat wel juist was.

Toch was de Hollandse - of moet ik zeggen Hollandsche - connectie de reden voor het bezoek. Een blik in de reisgidsen leerde ons dat er in deze stad nog vele architectonische hoogstandjes uit de tijd van de nederlandse bezetting waren te vinden. En we hebben ze gevonden. Tientallen villa's in lommerrijke parken, een technologie-instituut en een paar hotels. Uit de laatste categorie verdient vooral het Savoy Homan hotel een speciale vermelding. Het interieur is gemodelleerd naar de schepen waarmee de Hollanders - of moet ik zeggen de bezetters - naar Indië voeren. Mooi, heel strakke Art Deco, maar niet verbluffend. Maar dat komt misschien ook wel omdat de verwachtingen iets te hoog waren. Een lekkere wandeling was het in ieder geval - het was net bewolkt genoeg om aangenaam te zijn.

Dat was de tweede dag in Bandung. De eerste dag is vooral opgegaan aan een hotel zoeken en slapen. De treinreis was namelijk nogal slopend.
Het was namelijk wel een nachttrein, maar het treinstel was niet ingericht om een lekker tukje te doen. En een bank die overdag voor drie, vier of zelfs vijf uur best lekker zit, die is nog niet geschikt om een zevenurige nachtelijke reis comfortabel te maken. Weinig geslapen dus. 's Ochtends heel vroeg aangekomen. Toen snel een hotel gezocht en daar op bed gaan liggen. Eind van de middag wakker en richting shoppingmall gewandeld. Die hebben ze hier, en veel, en groot ook. Overigens doen we weinig meer dan rondhangen en videogames spelen.

Ja, zelfs Machteld. Er is namelijk een spel waarmee je op een fietsje door de lucht moet fietsen om ballonetjes lek te prikken. Waar we ook zijn, we zijn de enigen die dat spel doen, wat natuurlijk weer een hoop aandacht krijgt: gekke blanken op een fietsje door de lucht. Wij verbazen ons dan weer om de danssimulator. Daar moet je op een dansvloertje je voeten op tijd op de juiste plaats zetten om punten te krijgen. Vaak staan er dan twee mensen naast elkaar te springen. Het ziet er echter niet uit als dansen: meer als robotesk bewegen op harde muziek. Maar dan - bent u wel eens op een technoparty geweest in Nederland.

Maar dit is een zijspoor. 's Avonds nog een filmpje - Man In Black 2 - gepakt, en toen weer lekker verder slapen.

Daarna dus architectuur, en aan het eind wilden we wel weer eens proberen hoe het bier smaakte. Deze drang bracht ons naar een rustig cafeetje - naast de 'North Sea bar' met bitterballen en jenever - waar iets later een live-band zou optreden.
Het was niet alleen het bandje dat de rust verstoorde. Bij ons tweede biertje stroomde de tent ineens vol met Indonesiërs van chinese afkomst. Het bleek een verjaardag te zijn.
De muziek was afwisselend van de Rolling Stones (inclusief Mick-Jagger lookalike) en de Beatles (inclusief John Lennon lookalike). De chinezen werden steeds gekker, en dronkender. Dat gold eigenlijk voor ons ook wel een beetje.

Maar gelukkig hoefden we de volgende dag niet mee te doen aan de universiade. Het enige doel gisteren was om in Jakarta te geraken. En ook dat is weer gelukt, middels een treinreis gelardeerd met schitterende vergezichten.

En dan Jakarta. Vandaag hebben we een beetje gewandeld, gegeten met Tom. Tom is de eigenaar van restaurant Poentjak aan de Kneuterdijk. Caio werkt daar al zo' jaar of tien, en wist ook wel dat hij hier was (en vice versa), maar de plotselinge ontmoeting op een drukke straat in Jakarta blijft toch verassend.
Lekker gegeten dus en toen maar weer eens naar het winkelcentrum. En dat betekend in Jakarta dus zeven verdiepingen. Ontzettend groot.
We zijn bezweken voor de verleiding en hebben teveel geld uitgegeven. Maar wel alleen aan muziek. Dat mag toch?

Morgen de oude stad bezoeken en de was ophalen. Op Bandung rustte kennelijk een wasvloek, want de wasserettes die wij bezochten waren dicht, verhuisd, gesloten of ziek. De hotel durfden ook geen laundrysrevice aan te bieden. De wasman vanmorgen had een goede dag: een hele vuilniszak van ons, en een halve van Caio.

Dat was het wel weer eventjes. Ik heb kennelijk het warmste plekje in het internetcafe uitgezocht - ik zweet als een otter. Binnenkort meer over de onlusten hier. Voor nu hou ik het bij bovenstaande reistrivialiteiten.

vorige | overzicht | volgende