Het eerste teken van de andere kant van de wereld.
Hoe de reis was? Goed. Van A'dam naar Frankfurt ging heel snel. Eigenlijk ben je alleen aan het stijgen en dalen. Toen een paar uurtjes moeten wachten en toen in de boeing 747 op weg naar Denpasar, Bali, Indonesië En dat is een hele lange tijd zitten, maar met een lekker tijdje slapen tussendoor valt het eigenlijk weer best mee.

Spannende landing op Bali: het lijkt alsof je op de zee gaat landen, maar dan kom je gelukkig nog net op de grond terecht. In deze Boeing konden we al het stijg- en daalgebeuren realtime meebekijken via de schermen. Dat is nu weer zo'n technische innovatie waar ik niet echt op zat te wachten, maar goed. Nog een leuke verassing bij de bagageband: Machtelds tas was er wel, maar die van mij niet. Met een kalmte waarover ik me achteraf verbaasde heb ik dat aangegeven, en erop vertrouwd dat alles goed kwam. Snel de luchthaven uit, want goede vriend Caio stond natuurlijk inmiddels al een hele tijd te wachten. Dat hoopten we tenminste, want hij zou een hotel regelen. De hoop kwam meer dan uit: na een soepje te hebben gegeten op het vliegveld rap in de taxi en naar Kuta. Daar meteen naar de hotelkamer: een schattig verblijf met houten luiken voor de ramen. En een balkon! Gezellig en toch leuk!

Kuta is echt toeristisch. Veel Australiërs, Japanners, Duitsers en andere nationaliteiten. Ook redelijk prijzig en druk en daarom hebben we besloten vanaf morgen met een gehuurde auto Bali rond te rijden. Dat durf ik best -denk ik- want in tegenstelling tot India is het hier wel druk, maar geen complete heksenketel.

Ik merk dat ik veel vergelijk met India, onze vakantiebestemming van vorig jaar. Voorlopig wint Indonesië op alle fronten: gemoedelijker, betere voorzieningen, schoner, minder hectisch en minder armoede. Dat laatste zal spijtig genoeg wel gedurende de reis moeten worden bijgesteld, omdat we nu natuurlijk in het duurste stukje van Bali zitten.

Gisteravond hebben we nog even een korte blik op het nachtleven hier geworpen. We kwamen tot de conclusie dat Kuta toch wel een beetje voor Australiërs is wat Salou voor Nederlanders is. Zon, sex en alcohol dus.
Terug in het hotel bleek mijn kalmte van de ochtend terecht: de tas was terug! En dat was toch wel erg fijn, want gedurende de dag was het me al wel duidelijk geworden dat het niet alleen een paar shirts en broeken waren, maar toch vooral ook schoenen en medicijnen. Prettig om bij de hand te hebben.

Morgen dus in de auto en het eiland rond. Ik heb er erg veel zin in. U hoort nog van me!

vorige | overzicht | volgende