Gisteren dus naar Hampi geweest. Erg mooi ook weer, maar iets teveel van het goede: honderden tempels in een relatief klein gebied.
De meest belangrijke tempels hebben we niet van binnen gezien, omdat ze 10 dollar per stuk kosten (wat neer zou komen op 40 dollar). Bovendien waren we met een georganiseerde tour, en zouden we dus slechts 20 minuten hebben per tempel. Niet getreurd, we hebben tempels genoeg gezien voorlopig. Daarnaast was ik meer onder de indruk van de tempels in Badami en omgeving dan Hampi.

Are you married?
In Badami hadden we dus ook nog een middagje wat fietsen gehuurd. Je voelt je wel een beetje een paus-op-de-fiets: je zit de hele reis te zwaaien en te wuiven.
Toen we een kilometer buiten Badami waren fietsten we langs een soort van winkel (meer een uitstalling) van houten bewerkte kozijnen. Er stonden twee mannen voor, die ons riepen en wenkten. We gingen even kijken.
De bewerkte kozijnen ('second quality', zoals beide mannen ons verzekerden) zagen er leuk uit. Daarna volgde een gesprekje, met als opening natuurlijk de twee standaardvragen (whatsyourename/whatsyourecountry). Daarna begon het pas echt interessant te worden, want de heren vroegen door: are you married?. Om een hoop uitleg te voorkomen knikten we maar van ja. De daaropvolgende vraag hadden we echter niet verwacht: "how many children?". Tsja... nul dus.
Daar begrepen ze niets van: wel getrouwd, geen kinderen: hoe kan dat nou? Het lukte me eronderuit te komen met "We have not been married that long". Laatste vraag aan ons: "wich caste?".
Onnodig om te zeggen dat de heren wel getrouwd waren, en ook kinderen hadden. De één had er drie ("two boys"), de ander tien.
We hebben bewonderend geknikt, vriendelijk gelachen en zijn weer op de fiets gestapt.

Gedrukt
De kranten zijn hier ongelovelijk goedkoop: 1 of 2 rupees. Voornamelijk het Indiase nieuws wordt besproken. Internationaal komt er een beetje bekaaid af: meestal maar een pagina of anderhalf. Komt Nederland dan nog een beetje in het nieuws? Ja en nee: het succes van Pronk en de berechting van Krstic.
Het Indiase nieuws is overigens zeer interessant. Er spelen nu (maar volgens mij is dat op elk moment in India) een aantal schandalen.
Ten eerste is er een geldschandaal rondom een investeringsfonds van de overheid. Het fijne weet ik er niet van, maar vriendjespolitiek heeft er voor gezorgd dat dit fonds een groot bedrag heeft geïnvesteerd in iets wat nu waardeloos is. Het is zo spannend omdat zo'n 20 miljoen middle-class mensen hebben geïnvesteerd, omdat ook een aantal linkse partijen -waaronder de communistische partij- hebben geïnvesteerd, maar ook omdat er misschien wel een relatie is met de minister-president, om tenminste met zijn naaste medewerkers.
De minister-president heeft overigens vorige week laten weten, tijdens een pittig debat over iets heel anders, er geen zin meer in te hebben. Dat betekent niet dat hij opstapt, maar ik geloof dat het als een soort waarschuwing moet worden gezien. Hij werd heftig bekritiseerd na de mislukte top met Pakistan, de 'Agra Summit'. De top heeft tot niets geleid behalve dat partijen over en weer zeggen dat het de schuld van de ander was.
En -voorpaginanieuws op zondag- de Indiase premier zal de Pakistaanse president niet opbellen op zijn verjaardag. Het is maar dat je het weet.
Daarnaast is er nog een groot staatsbedrijf dat in de clinch ligt met een aantal milieuorganisaties.
Ik denk dat je hier -waar de meeste bedrijven nog in handen zijn van de staat- ziet dat het zeer onwenselijk is als politieke en economische belangen te zeer verstrengeld zijn.
Tenslotte is er nog de kwestie van Phoolan Devi, maar daarover is nog niet meer helderheid te verschaffen. Er zijn inmiddels wel een vijftal mensen opgepakt. De dader heeft bekend, maar zijn bekentenis wordt als 'kennelijk leugenachtig' beschouwd: het onderzoek duurt voort.
Machteld heeft ook nog een aantal vrouwenbladen gekocht: de New Woman, Elle India en de Cosmopolitan. Ik heb er van harte in meegelezen. Vooral de ingezonden brieven en de prangende vragen geven een aardig inzicht wat er zo'n beetje speelt bij de moderne Indiase vrouw.
Sommige vragen zijn grappig, zoals de vraag over hoe je nu precies een pizza moet eten. Met mes en vork zou je zeggen, behalve dan dat hier bijzonder weinig met mes en vork wordt gegeten. Het advies was dan ook om dat toch maar wel te doen.
Een minder leuke vraag was die van een vrouw die niet wist hoe ze haar man en schoonmoeder moest duidelijk maken dat ze na drie miskramen geen zin had om nog een keer te proberen in verwachting te raken.

Tenslotte
Als laatste nog een citaat van de Premier:

We are more convinced and also more confident than ever before that India can become a prosperous and highly developed nation, eradicate poverty and unemployment and guarantee good living standards to all her citizens by transforming ourselves into a knowledge-driven economy and society".

Volgende keer zal ik ingaan op dit citaat, en uitleggen waarom het volgens mij aan de optimistische kant is (en dan druk ik me nog heel rustig uit).

Tot snel,
vorige | overzicht | volgende