Gisteravond om half twaalf landden we in Mumbai. Het verliep niet zoals het eerste hoofdstuk uit "are you experienced?", waarin een soort vreselijke hel van drukte en hitte werd geschetst. Het viel wel mee eigenlijk.

Natuurlijk gaat het iets chaotischer, en is het iets warmer, en zeker weten is het een stuk vochtiger (wat alles erg benauwd maakt).

Gelukkig hadden we een hotel gereserveerd. Wel duur, maar voor een eerste nacht. We werden opgehaald. Ik was benieuwd hoe mijn naam was doorgekomen. Het was "Mr. Richard" geworden. In combinatie met het juiste hotel moest het wel goed zijn: dat klopte.
De korte rit naar het hotel was in die zin indrukwekkend dat naast het vliegveld direct de sloppenwijken staan. Nu was het donker, en zagen we weinig, maar het gaf wel een aardige indruk van de omvang (enorm).
Het hotel was zeer OK. Vanwege de prijs stond vooraf echter al vast dat we de volgende dag (vandaag dus) weer verder zouden gaan. De verschillende reisgidsen schetsen een somber beeld: je hebt geluk als je iets vindt, laat staan als je iets vindt dat redelijk schoon, netjes en goedkoop is. Volgens mij hebben we zoiets gevonden: Hotel Benazeer.
Voor 25 gulden per nacht zitten we redelijk in het centrum van Mumbai, in de 'fort-area'. Vroeger stond hier een fort, nu niet meer, maar wel veel gebouwen uit de victoriaanse tijd.

Dat zit dus allemaal goed. De lucht is niet OK. De stank wordt -althans in dit gebied- met name veroorzaakt door de enorme hoeveelheid auto's en taxi's die zich meestal stapvoets (maar altijd claxonerend) een weg proberen te banen. Daarnaast wordt er veel op straat gekookt. Dat zou lekkere etensluchtjes kunnen opleveren, maar helaas: de gasdampen die door het kookgerei worden geproduceerd overheersen.
Tenslotte is het redelijk warm (zo'n 30 graden) en zoals gezegd heel vochtig. Dat maakt het inderdaad wel een stinkende, benauwde stad. In de schaduw gaan zitten helpt namelijk ook niet: het blijft stinken, het blijft benauwd.

Wat is er nog meer gebeurd? We zijn een stukje met de trein gegaan. Machteld kon gebruik maken van de rustige damescoupé, ik wurmde me in de overvolle herencoupé.
In de trein kwam ik ook de eerste bedelaars tegen. Volgens mij hadden ze me niet direct door, want pas na een aantal haltes werd er ook bij mij stevig aangedrongen. Het is niet leuk.

Dawast voor nu, tot binnenkort.

vorige | overzicht | volgende